Historia BKG

Historia BGK siega roku 1924, kiedy to z inicjatywy ówczesnego premiera i ministra skarbu, Wladyslawa Grabskiego (na zdjeciu), zostal wydany dekret prezydenta Rzeczypospolitej powolujacy do zycia Bank Gospodarstwa Krajowego. Powstal on z fuzji trzech wywodzacych sie z Galicji banków publicznych: Polskiego Banku Krajowego, Panstwowego Banku Odbudowy i Zakladu Kredytowego Miast Malopolskich.
Utworzenie Banku Gospodarstwa Krajowego wynikalo z koncepcji gospodarczych premiera Grabskiego, który bedac przeciwnikiem etatyzacji przemyslu i handlu, byl zarazem zwolennikiem silnej bankowosci panstwowej. Do glównych zadan banku nalezalo udzielanie pozyczek dlugoterminowych poprzez emisje listów zastawnych, obligacji komunalnych, kolejowych i bankowych, udzielanie pozyczek samorzadowych, a takze kredytowanie instytucji oszczednosciowych i wykonywanie wszelkich innych czynnosci bankowych. Szczególne obowiazki spoczywaly na banku wobec przedsiebiorstw panstwowych i samorzadowych. Papiery emitowane przez BGK byly gwarantowane przez Skarb Panstwa.
Po 1926 roku dzialalnosc BGK koncentrowala sie na wspieraniu instytucji panstwowych i komunalnych, przemyslu zbrojeniowego oraz zarzadzaniu przechodzacymi pod kontrole panstwa zakladami przemyslowymi. W tym okresie powstal tzw. koncern BGK, zrzeszajacy m.in.Towarzystwo Starachowickich Zakladów Górniczo-Hutniczych, Zaklady Chemiczne „Grodzisk”, Przemysl Chemiczny „Boruta”, SA Eksploatacji Soli Potasowych i kilka innych zakladów. Bank administrowal tez funduszami celowymi rzadu, m.in. Funduszem Pomocy Instytucjom Kredytowym, Panstwowym Funduszem Budowlanym, Panstwowym Funduszem Kredytowym i Funduszem Pracy.
Na przelomie lat dwudziestych i trzydziestych Bank Gospodarstwa Krajowego stal sie jednym z najwiekszych banków II Rzeczypospolitej, pelniac role podstawowego uczestnika restrukturyzacji gospodarki (Centralny Okreg Przemyslowy, Gdynia).
W latach 1928-1931 wzniesiono – wedlug projektu Rudolfa Swierczynskiego – gmach Banku Gospodarstwa Krajowego w Alejach Jerozolimskich.